நந்து f/o நிலா

மோசமான மூத்த பதிவருக்கு எச்சரிக்கையும்,ப்ளாக்கரில் படம் பெரியதாக காட்டலும்

2008-11-04T09:20:00.001+05:30

ஒரு மூத்த பதிவரோட இன்னொரு முகத்தை தெரிஞ்சுகோங்க.எவ்வளவு குறுகிய மனம் படைச்சவருன்னும் அவருக்கெல்லாம் எப்படி கம்பெனில வெட்டிச் சம்பளம் கொடுக்கறாங்கன்னும்.

விவரமா சொல்றேங்க. நான்லாம் ப்ளாக்ல வெறும் போட்டோ போட்டே காலத்தை ஓட்ரவனுங்க. பதிவுல ஃபுல்ஸ்க்ரீன்ல படத்தை காட்றத பத்தி நம்ம CVR ஒரு பதிவு போட்டிருந்தார். இந்த இடத்துல ஒரு விஷயம் சொல்லனும் CVR க்கு ஒரு கெட்ட பழக்கம் கிடையாது. சூதுவாது தெரியாது. தங்கமான புள்ளைங்க.போட்டோல மட்டுமல்ல வாழ்க்கையிலும் எதையும் முறைப்படி செய்யும் ஆளு. நாங்கூட சொல்லுவேன் இவ்வளவு யோக்கியன்னா நாடு தாங்காதுய்யான்னு. அவரு படத்தை பெரியதா காட்ட சொன்னவை ரொம்ப முறைப்படி இருந்துச்சு.

நாம இருக்கோமே குறுக்கு புத்தி புடிச்சவய்ங்க. அதுக்கு முன்னமே அதுல ஒரு ஷார்ட்கட் கண்டுபுடிச்சு ப்ளாக்கரில் படம் அப்லோட் பண்ண பின்னாடி படத்தின் HTML கோடில் S400 என்பதை S800 ன்னு மாத்துனா போதும்ன்னு ஃப்ளிக்கர் தெரியாத ஊர்காரங்களுக்காக வெச்சிருக்க ப்ளாக்ல ஃபுல்ஸ்கிரீன்ல மாத்துனேன். அத CVR பதிவிலயும் கமெண்டினேன்.அப்புறம் நிலா ப்ளாக்லயும் அதே போல பண்ணேன் . டக்கராவும் இருந்துச்சு.

ஆனா பாருங்க மக்களே குறுக்குவழி என்றும் நிரந்தரமில்லைன்னு கூகிள்காரன் ஆப்பு வெச்சுட்டான். ஃபுல்ஸ்க்ரீன்லதானே வரபோகுதுன்னு பல படத்தை ஒண்ணாக்கி ஒரு போஸ்ட் போட்டா S400to S800 டெக்னிக் ஒர்க்காகவே இல்லை.உருண்டு பெரண்டும் படம் பெருசாவல. சின்னபடமா பதிவுல பாத்தா அட்ராக்சனே இல்லாம இருக்கு.

நான் கைநாட்டு கேசுங்க. என்ன பண்றதுன்னு தெரியல. அப்போதான் அந்த மூத்த பதிவர் ஆன்லைன்ல இருந்தார். அவர்கிட்ட ப்ரச்சனைய சொன்னேன். அந்த காலத்துல நாங்கள்ளாம் ப்ளாக் ஆரம்பிக்கும்போது ஒண்ணுமே இருக்காது. கமெண்ட் பாக்ஸுக்கெல்லாம் என்னென்னமோ கஷ்டபட்டோம் உங்களுக்கெல்லாம் ஈசியா எல்லாமே கிடைச்சுடுச்சுன்னு அரசி ராதிகா மாதிரி தியாக செம்மலாட்டம் பேசுனுவராச்சேன்னு அவர்கிட்ட ப்ரச்சனைய சொன்னேன். ரொம்ப பந்தாவா அந்த HTMLகோடை அனுப்புங்கன்னவர் வழக்கமான பெருசுங்க மாதிரி மீடியம் லார்ஜ்ன்னு இருக்கும் லார்ஜ செலக்ட் பண்ணுங்கண்ணு நிலாபாப்பாக்கு கூட தெரியும் மெத்தேட சொன்னாரு. லார்ஜ் பத்தி எங்களுக்கேவா.
அதெல்லாம் தெரியும்னதும் கொஞ்ச நேரம் மல்லாக்க படுத்து, குப்புற படுத்து,தலைகீழா நின்னுல்லாம் பாத்திருக்கார். கடைசியில் தெரியலன்னுட்டாருங்க. சரி கூகுள்காரனுக்கு ஒரு கடுதாசி போடறேன். நான் படிக்காதவன்யா அதனால ஒரு மெயில் தமிழ்ல உங்களுக்கு பண்றேன். அத அப்படியே இங்கிலீசுல ட்ரான்ஸ்லேட் பண்ணிகொடுய்யா. கூகிள் ஓனருக்கு அத அனுப்பிடரேன்னேன்.

எங்க கூகிள் ஓனரும் நானும் சேக்காளி ஆயிருவோம்ன்னு நெனச்சுட்டாரோ இல்ல அவரும் என்ன மாதிரி கைநாட்டு கேசோ, முடியாதுனுட்டாருங்க. எனக்குன்னா கடுப்பாயிடுச்சுங்க. என்னடா ஒரு இங்கிலீசு தெரியாம இப்படி ஒரு கஷ்டமான்னு.

அப்புரம் நோண்டு நோண்டுன்னு அந்த நாலு வரி HTMl கோடை நோண்டி அதுல width: 400px; height: 300px; இதை மட்டும் தூக்கிட்டு திரும்ப நம்ம S400 க்கு பதிலா S800 டெக்னிக்க யூஸ் பண்ணி ஃபுல்ஸ்கிரீன்ல வர மாதிரி பண்ணீட்டங்க.

அதுக்கப்புறம் அவர கூப்பிட்டு அதை சொன்னேங்க

நான்லாம் படிக்காத காட்டுபயங்க, வீசிடி ப்ளேயரும் டீவியும் ஒண்ணா இருக்காமேன்ன ரேஞ்சுலதான் கம்ப்யூட்டரே வாங்குனேன், எதுக்கு ரெட்ட செலவுன்னு.ஒரு மூணு வருசம் முந்தி பிளாக்குனா என்னடான்னும். அப்புறம் மூணு மாசம் கழிச்சு என்னமோ HTML ன்னு இந்த பசங்கள்ளாம் பேசிக்கராய்ங்களே. அப்படின்னா என்னன்னும் அப்பத்தான் கேள்வியே பட்டவன்.( கொடுமை என்னன்னு அதுக்கெல்லாம் விளக்கம் சொன்னது இன்னொரு நம்ம பய அரைகுறை சஞ்சய்.) அட பரவாயில்லையே,இதெல்லாம் பண்றியேன்னு ஒரு வார்த்தை அந்த மூத்த பதிவர் சொல்லலாம்ல?

நம்ம மூத்த பதிவர்களோட ட்ரேட்மார்க்கான :) இந்த ஸ்மைலிய மட்டும் போட்டா எப்படிங்க? என்னதான் நாம பெருந்தண்மை படைச்ச ஆளுன்னாலும்(ஹி ஹி ஒரு வெளம்பரந்தேன்) இந்த மனுசப்பய மனசு எங்குட்டாலும் ஓரத்துல ஒரு சின்ன அங்கீகாரத்துக்கு ஏங்குதுண்ணே. அத கருமத்த தவிற்க முடியலண்ணே.நமக்கு பூஞ்சை மனசா வேற போச்சுண்ணே.

தாங்க முடியாம அந்த மூ.பதிவர்கிட்ட யோவ் ஒரு காட்டுபய HTML ல் எல்லாம் போய் சரி பண்றானே ஒரு வார்த்தை பாராட்ட மாட்டியான்னு கேட்டா, மக்களே அவர் சொன்னத அப்படியே இங்க காப்பி பேஸ்ட் பண்றேன்.

"varavan poravanelam computer kathukkirathalathan market ippadi naasamaa poyirchu"

இது நியாயமா?நேர்மையா? எனக்கொரு நீதி வேணும். இங்க அவரு வந்து பகிரங்கமா என்னை பாராட்டி(ஆக்சுவலி எனக்கு இதெல்லாம் பிடிக்காதுதான் இருந்தாலும் ஹிஹி) கமெண்ட் போடனும்.

இல்லைன்னா அந்த சாட் ஹிஸ்டரி, அப்புறம் ஒண்ணும்தெரியாத ஒரு அப்பாவி சின்ன பொண்ணை ஏமாத்தி கல்யானம் பண்ணியது பத்தில்லாம் எழுத வேண்டி வரும்.

இது எச்சரிக்கை.

டிஸ்கி1. பதிவுல படம் பெருசா தெரிய அப்லோட் பண்ண படத்தோட HTML கோட்ல width: 400px; height: 300px; இத தூக்கிட்டுS400ன்னு இருப்பதை S800 ன்னு மாத்தனும்.இந்த ஷார்ட்கட்டுக்கு எப்ப வேட்டு வைப்பானுங்கன்னு தெரியல. அறவழியில் ப்ராப்பரா பண்ன நினைப்பவர்கள் CVR பதிவுபடி செய்யவும்.

டிஸ்கி2. எனக்கு HTML சம்பந்தமாக தெரிந்தது இது மட்டும்தான் அதுவும் ஒரு ஃப்ளூக்கில்.

டிஸ்கி3. மேற்கண்ட இரண்டு டிஸ்கிமட்டும் தான் பதிவுக்கான மேட்டர். இவ்ளோ சின்னதா இருக்கக்கூடாதுன்னு மூத்த பதிவருக்கும் எனக்குமான ப்ரச்சனைய பொதுவுல கொண்டுவந்துட்டேன்.

டிஸ்கி4. நந்து நீங்களும் ஒரு மொக்கைபதிவர்ன்னு நெனச்சிருந்தேன், ஆனா அருமையா எழுதறீங்கன்னு போன பதிவு பாத்துட்டு இன்னொரு மூத்த பதிவர் சொல்லிட்டாருங்க. அப்பவே மனசு உடஞ்சு போச்சுங்க. அவருக்கு இந்த மொக்கை பதிவு சமர்ப்பனம்.

அண்ணே ஒரு வெளம்பரம்......

2008-10-16T00:56:00.005+05:30

ரொம்ப ஆசையா இருந்தேங்க இந்த மாச PIT சப்ஜெக்ட் மேல. ஞானம் கிடைக்கும் நிலைக்கு போய்வந்ததால புதுசா எதையும் ட்ரை பண்ண முடியல.

சரி இந்த மாசம் விட்டுட்டா போச்சுன்னு இருக்கப்போ. திடீர்ன்னு புது படம்தான் போடறதுன்ன நம்ம பாலிசிய உடைச்சு பழைய படத்துல ரெண்டு தேத்துனா என்னன்னு ஒரு ஐடியா.

சும்மா போட்டில பங்கெடுத்துகிட்டா கூட போதும். ரெண்டு மணி நேரம் உக்காந்து பிக்காசாலயே தேத்தியாச்சு,

ரெண்டு படமுமே ஜாலிக்குன்னாலும் நல்லா யோசிச்சீங்கன்னா ரெண்டுக்குள்ளயும் இருக்கும் சீரியஸ்னஸ் புரியும் . இதுக்குத்தான் ஞானம் கிடைக்கனுங்கறது.

ரெண்டாவது படத்த இன்னும் கொஞ்சம் பெட்டரா பண்ணி இருக்கலாம். இப்பவே ஒரு மணி நேரம் லேட்.

நாதாஸ் மெடிக்கல் சர்ட்டிஃபிகேட்லாம் கேப்பாரான்னு தெரியல.

========================================

படத்தை பெருசா பாக்க இங்க க்ளிக் பண்ணுங்க

சொந்த மரண தரிசனம் கிடைத்திருக்கிறதா? எனக்கு கிடைத்தது

2008-10-12T21:12:00.011+05:30

சாவை நெருங்கிவிட்டதாக உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? கண்ணை மூடியதும் மரணம்தான் என நினைத்திருக்கிறீர்களா?. அதைவிட அது ஆனந்தமாகக்கூட இருக்கும் என தெரியுமா?

ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடி சரியான காய்ச்சல்ங்க எனக்கு. மூணு போர்வை போர்த்தி படுக்கும் அளவு குளிர்.மனைவியும் ஊரில் இல்லை. எனக்கு கால்ல முள்ளுகுத்திட்டா கூட பக்கத்துல மனைவி வேணும்( முள்ளு குத்துலைன்னாலும்தான்). அவசரமா அவள கிளம்பி வரச்சொல்லிட்டு எங்க பேமிலி டாக்டரிடம் போய் அவர பேசவே விடாம எனக்கு ஃபுட் பாய்சன் ஆயிடுச்சுன்னு சொல்லி. ஃபுட்பாய்சனுக்குண்டானா இருந்த இல்லாத சிம்டம்சைல்லாம் சொல்லி மருந்துவாங்கிட்டு வந்தாச்சு.

மூணுநாள் கோர்ஸ் மாத்திரை கம்ப்ளீட் ஆகியும் காய்ச்சல் விடவே இல்லை. உடம்பு கிழிஞ்ச நாறாயிடுச்சு. திரும்ப டாக்டரிடம் போய் ப்ளட்டெஸ்ட் பண்ணதுல( ப்ளட் டெஸ்ட் எடுத்த நர்ஸ நிலா கொலைவெறியோட பாத்தது தனிகதை) ப்ளேட்லெட் கவுண்ட்ஸ் அதளபாதாளத்துக்கு போனது தெரிஞ்சது. ப்ளேட்லெட்ஸைக் குறைக்கும் வைரல்ஃபீவர்.

உடனே ஒரு இஞ்செக்சன் ட்ரிப்போட போட சொல்லி எழுதி மூணாவது ஃப்ளோர்க்கு அனுப்பிட்டார். பொதுவாவே உடம்பு சரியில்லாம ஹாஸ்பிட்டல்ல இருக்கப்பவோ, பிசினஸ்ல லாஸோ, அல்லது டிஸட்வாண்டேஜா எதாச்சும் நடக்கும் போதெல்லாமோ எனக்கு எங்கண்ணனுக்கெல்லாம் நக்கல் நையாண்டி லொள்ளு திமிரு டபுளாயிடும். பிறவியே அப்படித்தான். அதே போலதான் சசி நிலாவோட ஏகப்பட்ட நக்கலோட ட்ரிப்போட போய் கையில் ஊசில்லாம் குத்தி ட்ரிப்பும் போட்டாச்சு.

கிட்ட்டதட்ட ஒரு லார்ஜ் அளவு மருந்து ஒண்ணை சிரிஞ்சில் எடுத்து எடுத்து ட்யூப் வழியா செலுத்திட்டு போயிட்டாங்க. அத போட்ட உடனே கிர்ருன்னு தலைல்லாம் சுத்த ஆரம்பிச்சிருச்சு. அந்த வழியா போன சிஸ்டர்கிட்ட "என்னங்க இது குவார்ட்டர் அடிச்ச மாதிரி இருக்கு"ன்னு கேட்டேன் சிரிச்சுகிட்டே போயிட்டாங்க,

ஆனா அப்படியே கான்சியஸ் போக ஆரம்பிச்சுது. ரொம்ப கஷ்ட்டப்பட்டு வார்த்தையை உள்ள இருந்து இழுத்து வந்துதான் ரெண்டு வார்த்தையே பேச முடிஞ்சது. வாய் வேற குழறுது. ஒரு சிஸ்டரை கூப்பிட்டு ரொம்ப ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு இந்த மருந்து இப்படித்தான் ரியாக்ட் பண்ணுமான்னு கேட்டேன். இத கேக்கறதுக்கே அவ்ளோ கஷ்டமாயிடுச்சு. அதுக்கு அந்த நர்ஸ்..

" எத்தனை பேர் ட்ரிப் ஏத்திகிட்டு கம்முன்னு படுத்திருக்காங்க. நீங்க மட்டும் ஏன் சார் இப்படி பண்றீங்க?"

உஸ்ஸ்ஸ் என்னால முடியல.

இன்னொருவிஷயம் அந்த இஞ்செக்சனால உடம்பும் மனசும் அவ்ளோ ஆனந்தமா இருக்கு. அப்படியே மிதப்பது போல இருக்கு.துளி கூட பயம் வரல. ஆனா மருந்து அலர்ஜி ஆயிடுசான்ன கவலையாலதான் இந்த கேள்வில்லாம்.

இதுக்கு மேல கான்சியஸ இழுத்து பிடிக்க முடியல. கண் மூட ஆரம்பிக்குது. நினைவுதப்புது. சரி மருந்து அலர்ஜியாயிடுச்சு. மேட்டர் முடியபோவுது. கடைசியா சசிகிட்ட சொல்லிடுவோம்னு இருக்கும் சக்தியெல்லாம் திரட்டி
"ச..சீ இ..ங்..க பா..ரு" ன்னு இதை மட்டும்தான் சொல்ல முடிஞ்சுது. அவ அதுக்கு

"என்ன மாமா? பாப்பா கழுத்தபுடிச்சு கிள்ளாத. எத்தன தடவ சொல்றது. அப்புறம் பாரு. ம்ம்ம் சொல்லுங்க மாமா"

உஸ்ஸ் அப்பா நீயுமா? கொஞ்ச நாளா இப்ப வாங்கி கொடுத்த ஸ்கூட்டி பெப்பில் அவளா எல்லா வேலையும் பறந்து பறந்து செய்யறதுல பூரிச்சுப்போயிருந்தேன். நாம இல்லன்னாலும் என் நம்ம பொண்ட்டாட்டி எல்லாத்தையும் மேனேஜ் பண்ணிடுவான்னு.

அடி என் செல்ல கேனபுள்ள உன் புருஷன் செத்துகிட்டு இருக்கான் உனக்கு அதுகூட தெரியாம இருக்கியே கண்ணு.ட்ரிப் இறங்கி முடிஞ்சு பின்னாடிதான் நான் செத்ததே உனக்கு தெரியுமாட்டம் இருக்கு. இப்படி இருக்க நீ இந்த உலகத்துல இந்த குட்டி பொண்ண வெச்சுகிட்டு எப்படிடி சமாளிப்ப. எக்ஸ்ப்ளெய்ன் பண்ணவும் எனக்கு சக்தி இல்ல. சரி நமக்கான எல்லா வழியும் அடைபட்டிருச்சுன்னு நினைக்கும் போதே கான்சியஸ் அப்படியே போயிடுச்சு.
ஆனாலும் கடைசியா மனைவி குழந்தையை பத்தி நினைத்ததும் கண்முன் அவர்கள் நின்ற உருவமும் மட்டும் ஓரத்தில் அப்படியே இருக்கு.

ஆனால் இது எதுவுமே துக்கமாகவோ கஷ்டமாகவோ பயமாகவோ துளிகூட தெரியவில்லை. ஆனந்தகடலுக்குள் அல்லவா இருக்கிறேன்.

அப்படியே நான் மிதப்பதையும் எங்கோ செல்வதையும் உணர்கிறேன். அப்படியே ஒரு வெளிச்சமான வெளிச்சம் ஆனால் கண்ணை கூசாத ரம்மியமான இடத்தை பார்க்கிறேன். மிகப்பரந்தவெளி. இரண்டு அல்லது மூண்று அடி உயரத்தில் கண்ணுக்கு குளுமையான தூய வெண்மையில் அசையாத ஒரே அளவில் ஏதோ ஒண்று கண்ணுக்கெட்டிய தூரம்வரை எண்ணிலடங்காமல் இருக்கிறது.

அதை பார்க்கிறேன். மனதில் அப்படி ஒரு சலனமே இல்லாத அமைதி. மெதுவாக அந்த ஒன்றொன்றும் இந்த உலகின் உயிர்கள் என்று புரிகிறது. மீண்டும் அமைதி. எல்லா உயிர்களும் ஒரே அளவு ஒரே உயரம். ஒவ்வொண்றுக்கும் பாகுபாடில்லாமல் எல்லாமே ஒரே அளவு தரப்பட்டுள்ளது என்பதை உணர்கிறேன். இதையெல்லாம் யாரோ உணர வைப்பதாக படுகிறது. ஆனால் யாரும் எதுவும் சொல்லவில்லை.

எல்லோருக்கும் ஒரே அளவு தரப்பட்டிருந்தால் யாருக்கு யார் கொடுப்பது? யாரை யார் காப்பாத்துவது. எல்லாரிடமும் எல்லாமே இருக்கிறது. இதில் கொடுக்க என்ன இருக்கிறது எடுக்க என்ன இருக்கிறது.

இது தோண்றிய அடுத்த கணம் ஓரத்தில் மறையாமல் இருந்த மனைவியும் நிலாவும் மனதில் இருந்து சுத்தமாக மறைந்துவிட்டனர். இப்போ மனதில் பேரமைதி பேரானந்தம்.இனி இந்த உலகத்தில் என்னுடைய கடமை ஒண்றுமே இல்லை.அடுத்தது என்ன மரணம்தானே ஆஹா அதை பார்க்கலாம் எப்படி வருகிறது என்று ஆர்வத்துடன் ஆனந்தத்துடன் உற்று கவனிக்கிறேன். எந்த புள்ளியிலிருந்து வருமென்று. ம்ஹூம் வரவே இல்லை :(. கண்ணை விழித்துபாக்க தோண்றுகிறது. சிரமப்பட்டு முயற்சி செய்ய விழிப்பு வந்தது. முன்புபோலவே மயக்கத்துடன்.

பின்பு சசியை கூப்பிட்டு 5 நிமிடத்துக்கு ஒருதடவை பார்த்து கான்சியஸ் போகாமல் பாத்துக்கோ எனும்போதுதான் பாவம் அவளுக்கு சீரியஸ்னெஸ் புரிந்தது.

ட்ரிப் முடியும்போது ஓரளவுக்கு தெளிவாகிவிட்டேன். ட்ரிப் எடுத்த பின்பு ஹெட்நர்ஸை கூப்பிட்டு(அப்போதும் பேச்சு சரியாக வரவில்லை) இந்த மருந்து இப்படி எஃபெக்ட் கொடுக்குமென்று முன்னாயே சொல்லலாமில்லையா? தண்ணி அடித்த எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இருக்கும் எனக்கே இப்படின்னா மற்றவர்கள் என்ன ஆவாங்க என்றதுக்கு. நான்கைந்து நர்ஸ்களுமாக "பயந்துட்டீங்களா" என்று கொல்லென்று சிரித்தார்கள்.

மருந்தின் உபயம் மனசுல அப்படி ஒரு அமைதி. இல்லைன்னா அருவாளை தேடி இருப்பேன்.

திரும்பி வீடு வரும்போது எல்லாமே புதுசாக தெரிகிறது. அந்த ஆட்டுகுட்டி எவ்வளவு அழகா துள்ளி குதிக்குது. அந்த மரத்தின் பச்சை என்ன அற்புதம்.

ஒரு பெத்தடின் ஊசியிலோ ஒரு இழுப்பு கஞ்சாவிலோ கூட இப்படி ஒரு அனுபவம் நேரலாமாயிருக்கலாம். இது கூட அட்டு மேட்டராக இருக்கலாம். ஆனால் சாவுவந்துவிட்டது என்று பயமில்லாமல் ஆனத்தத்தோடு அதை எதிர்கொண்டு எல்லோருக்கும் வரும் குடும்ப கவலைக்கும் விடை கண்டு கிட்டதட்ட ஞானம் கிடைக்கப்பெற்ற ரேஞ்சில் ஸ்ஸ்ஸ் அப்பா அற்புதமான அனுபவம்ங்க.

இப்படி வலியில்லாமல் ஆனந்தமாக சலனமில்லாத மனசுடன் அமைதியாக மரணம் வருமெனில் மரனத்தை நேசிக்கிறேன்,

என் மனைவிக்குத்தான் வீட்டுக்கு வந்து விஷயம் முழுசா தெரிஞ்சு... பாவம் புள்ள மூணு மணி நேரம் மூடவுட்

======================================================

அடுத்த நாளும் ட்ரிப் போடவேண்டி இருந்தது. டாக்டரிடம் அனுபவத்தை சொன்னேன். சொல்லிவிட்டு இதற்காகவெல்லாம் அந்த இஞ்செக்சனை மாத்திடாதீங்க. அதையே போடுங்க எண்றதும். உனக்கு இனி அது கிடையாது. ப்ரிஸ்கிரிப்ஷனையும் வாங்கிக்கொண்டு விட்டார். விட்டா அதை நீயே வாங்கி போட்டுக்குவ. உனக்கு நல்லாயிடுச்சு ஓடிப்போயிடுன்னுட்டார்,

ஆக்சுவலா அது அலர்ஜிதான் ஆயிருக்கு.யாருக்கும் அப்படி ஆனதில்லையாம். ஆனால் எனக்கு கம்மியான அலர்ஜி ஆகி இருக்கு.

மெகா போட்டிக்கு, சின்னதா ஒண்ணே ஒண்ணு

2008-09-15T14:52:00.004+05:30

சுத்தமா எனக்கு ஒத்து வராத சப்ஜக்ட். பேசாம சைலண்ட்டா இருந்துடலாம்ன்னு பாத்தா இதுக்கு முன்னாடியே பல பேருக்கு போட்டில கலந்துக்கறது பத்தி ஓவர் அட்வைஸ் பண்ணிட்டேன். அவங்கள்ளாம் திருப்பி அட்வைசினா தாங்க மாட்டேன்.ஜீவ்ஸ் வேற மானம், மரியாதைன்னு ஒரு லெக்சர் கொடுத்தார்.

ஓகே கடைசில ஒரே ஒரு படம் மட்டும். இதுவும் பொன்னு வைக்கும் இடத்தில் பூ வைப்பது போல. ஒப்பேத்தல்தான்

எனக்கென்னமோ இந்த மாதிரி ஆள் இல்லாத சின்னகோவில்கள்தான் கடவுள்ன கான்செப்ட்டுக்கு பக்கத்துல வர மாதிரி தெரியும். நாமளா போய் கும்பிட்டுட்டு நெத்தில நாமளே திருநீர் அள்ளி அப்பிகிட்டு அக்கடான்னு அரை மணி நேரம் உக்காந்துட்டு வந்தா ஒரு திருப்தி கிடைக்கும்.

கூட்டமான கூட்டம் நெரியும் இடத்துல எப்படி கடவுள்தண்மையை உணர்ராங்கன்னுதான் தெரியல.

சரி அதெல்லாம் அவங்கவங்க நம்பிக்கை. அந்த நம்பிக்கை இல்லாத எனக்கெதுக்கு இந்த கவலை.

படத்த பாத்து நாலு திட்டு திட்டனும்னா திட்டிட்டு போங்க. படத்துல பல தப்பு இருக்கு :(

காற்றில் கரைபவர்கள்

2008-08-01T20:59:00.002+05:30

ஒரு மனிதன் காற்றில் கரைவது என்பது சினிமாவில் ஸ்டாப்ப்ளாக்கில் மறையும் காமெடி சீன்களில் மட்டுமே சாத்தியம். நிஜத்திலா? எனக்கு தலையை சுற்றியதுடன் அதை என்னிடம் சொன்ன "ரா" உயரதிகாரியின் மனநிலையை சந்தேகப்படவும் வைத்தது.

நேர்மையும் திறமையும் மிக்க அரசாங்க ஊழியர்களில் பொறுக்கி எடுத்த சிலர் வேலையிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவர். அவர்களுக்கு சில சிறப்பு பயிற்சிகளுக்குப் பின் அவ்வப்போது சில வேலைகள் கொடுக்கப்படும்.யார் வேலை கொடுப்பதென்பது தெரியாது. ஆனால் அவர்களின் ஒவ்வொரு அசைவும் கண்காணிக்கப்படும். அதில் நானொருவன்.

குடகுமலைப்ரதேசத்தில் பைதுளா எனும் 1000 குடும்பங்கள் வசிக்கும் ஊரில்தான் இந்த வினோதம். மிக நேர்மையான சுதந்திர உணர்வும் வீரமும் மிக்க அமைதியான மக்கள். வேட்டையில் ஆர்வம்மிக்கவர்கள். நமது சட்டங்களை மதிக்காதவர்கள்.ஊர் கட்டுப்பாடு மிக்க அவர்களால் எந்த ஒரு சிக்கலும் வராது.அவர்களுக்கு துப்பாக்கிக்கான உரிமம் மட்டுமல்ல தோட்டாக்களுக்கும் கணக்கு தேவையில்லை. சுதந்திரத்திற்கு முன்பிருந்து அரசாங்கம் கொடுத்திருக்கும் சலுகை அது. அங்குதான் 15 நாட்களுக்கு ஒரு முறை நடை பெறும் கோயில் பூஜையில் பூஜைக்கு ஒருவர் என்ற முறையில் காணாமல் போக ஆரம்பித்தனர்.

இது "ரா" வரையில் போக காரணம். சுதந்திர உணர்வும் வீரமும் கணக்கு தெரியாத அளவு ஆயுதங்களும் கொண்ட மனிதர்களை யாரேனும் தவறாக வழி நடத்துகிறார்களா என்பதே.

இந்த ப்ரச்சனையை கண்டறிவதுதான் மகா நேர்மையாளன் என்று மற்றவர்களால் இகழப்படும் எனக்கான அசைன்மெண்ட்.

என்னளவில் கடவுளோ அவரால் நிகழ்த்தப்படும் அற்புதங்களோ இவையெல்லாம் ஏமாற்று வேலை அல்லது அறியாமைதான்.
ஆனால் எப்பொழுதும் ஒரு சம்பவத்திற்கான அனைத்து சாத்தியக்கூறுகளையும் ஆராயவேண்டும். முதலில் ப்ரொபசர் சாம்பசிவத்திடம் இதைப் பற்றி கூறினேன்.

"ஹாஹா வினோதம்தான். இது வரை தானாக தீப்பிடித்து எரிந்த கேஸ் சில மருத்துவ வரலாற்றில் இருக்கு. காற்றில் மறைந்து போவது என்பது சான்ஸ்லெஸ்" என்றார்.

அடுத்து அவர்கள் மறைந்ததாக நீ சொல்லும் தேதிகள் பவுர்னமிக்கும் அம்மாவாசைக்கும் மிகச்சரியாக இடையில் வரும் அஷ்டமி அன்று. அன்று நிலவின் ஈர்ப்பு விசை நமது பூமி மீது மிகக்குறைவாக இருக்கும். பவுர்னமி அல்லது அம்மாவாசையில் மிக அதிகமாக இருக்கும். அந்த ஈர்ப்புவிசை பொதுவாக ஊர்வனவற்றின் மீது கொஞ்சம் அதிகமாக ஆளுமை செய்யும் இந்த சமயங்களில் அவை molting process எனப்படும் தோலுறிக்கும் நிகழ்வு நடக்கும். கடலலைகளின் சீற்றத்தில் வித்தியாசம் தெரியும் . ஆனால் மனிதனின் மீது நிலவின் ஈர்ப்பு விசையின் தாக்கம் சொற்பமே என்றாலும் மாறுதல்கள் ஏற்படும். அம்மாவாசையில் பைத்தியங்கள் கொஞ்சம் அதிகமாக ரகளை செய்வது போல். இதைதவிர இதில் எதுவும் இல்லை என்றார்

ஓகே ப்ரொபசர், உங்கள் ப்ராக்டிக்கல் அனுபவத்தை அப்படியே தூக்கி வைத்துவிடுங்கள். இந்த சம்பவத்தில் உள்ள சாத்தியமில்லாத சாத்தியங்கள் பற்றி கொஞ்சம் சொல்லுங்கள். என்றேன். என்னை ரசித்து கொஞ்சநேரம் புன்னைகையுடன் பார்த்தவர் "ஓகே மை பாய், நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் அந்த இடத்தை விட்டு அகலுவது எனில்,
ஒளி வேகத்தைவிட வேகமாக சேல்லும் ஒன்றின் மீது அவர்கள் பயனித்திருக்கலாம். கால இயந்திரம் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறாயா? இது வேண்டுமென்றால் உன் சாத்தியமில்லாத சாத்தியங்களுக்குள் வரலாம். கடவுள் ஒருவனை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டார் எனும் உளரலைவிட கால இயந்திரம் சற்று சாத்தியமே". ம்ஹூம் நான் இப்படி சொல்வதை யாராவது கேட்டால் எனக்கு உடனடி கீழ்பாக்கத்தில் அட்மிசன்தான் என்று சிரித்தார்.

இன்னுமொரு கோணத்தில் இதை விசாரிக்க தோன்றியது. பைதுளா சென்று சேர்ந்தேன். பைதுளாவில் இருந்து 60 கிமீயில் சித்தர்கள் பூமி எனப்படும் பைதுளா மக்கள் வணங்கும் ஒரு இடம் பற்றியும் அங்குள்ள குகையில் இருக்கும் ஒரு சாமியார் பற்றியும் அறிந்து அவரை காணசென்றேன்.

குகை வாசலில் இருந்த அவர் என்னைக்கண்டதும் என் கண்களையே உற்றுப்பார்த்தார். பெரும்ப்ரயத்தனதிற்கிடையில் என் எடை போடும் சந்தேக கண்களை அமைதிப்படுத்தினேன்.சாமியார்கள் முதலில் தங்களிடம் வருபவர்களை கண்களால் யூகித்து அதை வைத்துத்தான் அள்ளி விடுவார்கள். எத்தனை பார்த்திருக்கிறேன்.

சாமியார் ஒரு குறுஞ்சிரிப்பு சிரித்தார்.குறுகுறுப்புடன் பார்த்தார்."உன் எடையில் எத்தனை பங்கு நீரென்று தெரியுமா?மேலும் கீழுமாக தலையசைத்தேன். இந்த குகைக்குள் இருக்கும் காற்றில் எந்த அளவு நீரென்று தெரியுமா? அதற்கும் மேலும் கீழுமாக...இரண்டும் ஒன்றென்றால் காற்றில் மறைவது ஒரு விஷயமா?"

நான் கேட்காமலே எப்படி?ம்ம்ம் யூகித்திருக்க வேண்டும். பக்கத்து ஊர் பிரச்சனையல்லவா? சாமர்த்தியத்தை இங்கே காட்ட கூடாது. நடிடா மகனே நடி. அருகில் சென்று பக்தியுடன் தலை குனிந்து "சாமி அப்போ மறைந்து போகிறவர்கள் எங்கேதான் போறாங்க. எதுக்கு போறாங்க? எப்படி போறாங்க?" என்றேன்.

குனிந்த என் பின்தலையில் கை வைத்து நிமிர்த்தியவர் என் கண்களை உற்றுபார்த்தார்.கிட்டத்தட்ட இரண்டு நிமிடம்.பின்தலையில் இருந்த கை உச்சந்தலைக்கு வந்தது. கனிவாகச் சிரித்தார். அதே வேகத்திள் குகைக்குள் போய்விட்டார்.குகைக்குள் மற்ற மனிதர்கள் போகவே கூடாதென்று முன்னமே எச்சரிக்கப்பட்டிருந்தேன்.
இவனுங்களைப்புடிச்சு முதலில் உள்ளே போடவேண்டுமென்று எரிச்சலுடன் முனகியவாறே பைதுளா திரும்பினேன்.

ஆக நேரடி ஆக்சன்தான் இனி. இதில் அசைன்மெண்ட்டில் சொல்லப்பட்டது ஒரு சின்ன ப்ரச்சனைக்கூட என்னால் வரக்கூடாது என்பது.வெளி ஆட்கள் பைதுளாவில் தங்கக்கூடாது என்பது அவர்களின் விதி.

சிறு வயதில் காணாமல் போன அந்த ஊர் பையனின் பெயரை சொல்லி அது நான்தான் என் நம்பவைத்தேன். சங்கிலி என்பவனை சிநேகமாக்கினேன் .அதன் பின் சமூகத்திற்கான சடங்குகள் எனக்கு செய்யப்பட்டன. பின்கழுத்தில் குத்தப்பட்ட பச்சை உட்பட. ம்ஹூம் இந்த கேஸ் முடிந்ததும் ப்ளாஸ்டிக் சர்ஜரியெல்லாம் செய்ய வேண்டி வரும் போல.

அதன்பின் அடுத்த ஒரு மாததில் நான் கண்டுபிடித்தவை.

கோவில் ஊரில் இருந்து ஒரு கிலோமீட்டரில் ஒரு பாறைக்கு அடியில் விசாலமாக குகை குகையாக இருந்தது.அதில் எந்தவித ரகசிய வழிகளும் இல்லை.
அஷ்டமி அன்று நடைபெறும் பூஜையில் பூஜை முடிந்தவுடன் தீப்பந்தங்களை அணைத்து இருட்டில் மிகப்பெரிய முரசு மூன்று தடவை அடிக்கப் படுகிறது. திரும்ப பந்தங்களை பற்ற வைத்துப்பார்கையில் ஒருவன் மாயமாகியிருக்கிறான்.

அந்த பூஜைக்கு முன்பு ஒருவாரத்துக்கு சில பூஜைகள் நடக்கிறது. அதன் பின்பான ப்ரதான பூஜையில் ஐந்து நபர்கள் மட்டும் கலந்து கொள்கிறார்கள்.
ப்ரதான பூஜையில் கலந்து கொள்ளுபவர்களில் ஒருவர்தான் மாயமாவது நடக்கிறது. அதிலும் அதன்முன் ஒரு வாரகால பூஜைகளிலும் கலந்து கொண்ட ஆள்தான் மாயமாகிறான்.

அதிலும் மறைந்து போனவர்கள் அனைவருமே மிக நல்ல மனிதர்கள். அதனாலேயே ஊரில் கடவுள் செயலாக அது மதிக்கப்பட்டது.
எங்கே எப்படி மறைகிறார்கள் என்பதில் ஒரு சின்ன உறுத்தலைத்தவிற மற்றவைகளில் ஒரு தெளிவு வந்தாகிவிட்டது.
கோவில் உள்ளே சுத்தபடுத்தும் பொறுப்பினுள் புகுந்ததாலே எல்லா இடங்களிலும் பல சென்சர்கள் பதிக்கப்படுவது எளிதாயிற்று.

அதன் பின் அந்த ஒரு வார பூஜைகளிலும் சங்கிலியுடனே இருந்து அதேசமயம் சங்கிலியை தவிற மற்றவர்கள் ஏதாவது ஒரு பூஜையையாவது தவற விடும்படி செய்தேன் .

இப்போது அடுத்து மாயமாகும் ஆள் சங்கிலி என்பது தெளிவாகிவிட்டது.பூஜையன்று சங்கிலி அறியாதவாறு சங்கிலியின் ஆடைகள்,ஆபரணங்கள் வழியாக சில GPS உபகரணங்கள் சேர்க்கப்பட்டது.இனி சங்கிலி உலகத்தில் எங்கு போனாலும் கண்டுபிடித்துவிட முடியும்.

எனக்கு லேசாக உறுத்திக்கொண்டிருந்த விஷயம் ஒரு மர வளையம். ப்ரதான பூஜையில் மாயமாவதற்கு முன்பு ஒரு வளையம் போண்ற ஒரு மரத்திணுள் நின்றுதான் ஐவரும் வணங்குவர். அந்த மரவளையத்தை ஒரு கால இயந்திரமென்ற அளவுக்கு இல்லையென்றாலும் கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்ட மர்மத்தின் மைய புள்ளியாக சந்தேகித்தேன். இந்த தடவை அதையும் விடக்கூடாது.

அனைத்து சடங்குகளிலும் சங்கிலியின் உடனேயே இருந்தேன். கடைசி ப்ரதான பூஜை சங்கிலியை ஒட்டி உரசியவாரே நின்றுகொண்டேன்.

பந்தம் அணைக்கப்பட்டது.

டம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்...
மர வளையத்தில் ஒரு கையை இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டேன்.

டம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்...
சங்கிலியோடு இன்னும் நன்றாக ஒட்டிக்கொண்டேன்.

டம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்

சிரில் அலெக்ஸின் போட்டிக்காக

இரவு நேர படங்கள்.

2008-07-12T13:54:00.011+05:30

வந்துட்டோம்ல. அஞ்சு படம் இருக்குங்க. இதுல புளி போட்டு விளக்க ஒண்ணும் இருக்க மாதிரி தெரியல. அப்புறம் எதுக்கு ஜல்லிஅடிக்கனும். எதாச்சும் டவுட்டுன்னா சொல்லுங்க. முதல் படம் போட்டிக்கு

நிலாவுடன் அளாவும் கொடி

பெங்களூர்

எங்க வீட்டு நிலா

வானத்து நிலா

குடிசை விளக்கு

அவ்ளோதாங்க.

ஃப்ளிக்கர் படங்கள் தெரியாதவங்க.எல்லா படத்தையும் பெரியதா பார்க்க வழக்கம் போல இங்கே

நாங்கள்ளாம் பிஸி... இப்படிக்கு பட்டாம்பூச்சி

2008-06-14T10:44:00.013+05:30

நம்ம PIT டீம் ஆளுங்க எல்லாம் ஸ்ட்ரீட் போட்டோகிராபில அநியாயத்துக்கு ஆர்வமாயிட்டாங்க. இந்த மாச போட்டித்தலைப்புக்கு கூட அதான் காரணமா இருக்கும்.

ஆனா எனக்கு என்னமோ இந்த மனுசப்பயல படம் எடுக்க புடிக்க மாட்டேங்குது. அதுவுமில்லாம ஸ்ட்ரீட் போட்டோகிராபின்னு போனாலே சந்தோஷமான முகங்களை விட துயரத்தை காட்டும் படங்கள் தான் எடுபடுது.

சிலது எடுத்துப்பாத்தேன் எனக்கு அது ஒத்துவரதா தெரியல.

நான் இதுல நம்ம மோகன்தாஸ் மாதிரி "நம்ம நாட்ட ரிச்சா காட்டமுடிஞ்சா காட்டுங்க,இல்லன்னா படமே எடுக்காதீங்க" ன்னு சொல்ற ஆளு இல்லைதான். இருந்தாலும் துயரம் சோகம் லாம் இல்லாத படம்தான் எனக்கு பிடிக்குது.

அதுக்கு நம்ம புழு பூச்சி செடி கொடிதான் ஒத்துவரும்.

நல்ல வேளை உயிரினங்கள்ன்னும் தலைப்புல கொடுத்துட்டாங்க. மனுசனுக்கு மட்டும்தான் வேலையா?

1.மறுபடியும் பட்டாம்பூச்சிதான் :)

வாழ்க்கை முழுசும் வேலைதான். எத்தனை பூ தேடனும்? வெயில்லாம் பாக்க முடியாது.தேன் தேடி தினமும் சுத்தலன்னா புவ்வாக்கு லாட்டரிதான். எந்த பறவை எந்த நேரத்துல வேணாலும் புடிச்சு திண்ணுடலாம்.இப்படில்லாம் பாத்தா சோகம்தான்

ஆனா பட்டாம்பூச்சி படத்த பாத்தா நமக்கு சோகமாவா தெரியுது. ஆனா ஒரு மனுசப்பய மூட்டை தூக்கற படத்த பாத்தா மட்டும் ஏன் உச்சு கொட்றோம்?

2. இது போட்டி அறிவிப்புக்கு முன்னாடியே எடுத்தது.

தேனீக்கும் விளக்கம் கொடுத்தா அடிக்க வந்துடுவீங்க. வேலைக்கார தேனீக்கள் மட்டுமே தேன் சேகரிக்கும்ன்னு உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். தலைப்புக்கு செம மேட்ச் தானே? :P

3. எரும்பு...

இந்த குட்டியூண்டு எரும்பு எதையாச்சும் தூக்கிட்டு போகும்போது எடுத்தா செம மேட்சிங்கா இருக்கும்னு நெனச்சேன். ஆனா படாத பாடு பட்டும் இவ்வளவுதான் கிடைச்சது. கொஞ்சம் பெரிய எறும்புகள புடிச்சிருந்தா தெளிவா வந்திருக்கலாம் ( யோவ் சித்தெரும்பையா எடுக்க ட்ரை பண்ணுன? இதெல்லாம் உனக்கு ஓவரா தெரியலயா... இது ஜீவ்ஸ் சொன்னது :P )

முடிந்த அளவு புதிதாக எடுக்கும் படத்தையே போட்டிக்கு கொடுக்க நினைப்பதால் முதல் படத்தை கொடுக்கலாம்னு நினைக்கிறேன். என்ன சொல்றீங்க நீங்களாம்?

Flickr படம் தெரியாத ஊர்காரவுகளுக்கு இங்க

ஜோடி போட்டிக்கு.... கொஞ்சம் வெக்கமாத்தான் இருக்கு.. இந்த படம் பாத்தா

2008-05-15T16:26:00.002+05:30

இந்த தடவைதாங்க போட்டித்தலைப்புக்கு நிறயபடம் ஏற்கெனவே எடுத்து வெச்சதுலயே தேறுச்சு.இருந்தாலும் புதுசா எடுத்து போடுவோமேன்னு முயற்சி பண்ணதுல தேறுனது இரண்டுபடம்.

1.கொஞ்சம் வெக்கமாத்தான் இருக்கு.அடுத்தவங்க அந்தரங்கத்த எட்டிப்பாத்ததுல.ஆனா இவங்கள நான் டிஸ்டர்ப் பண்ணவே இல்ல இல்ல இல்ல.

2.எனக்கு புடிச்சதுன்னா இந்த நாய்குட்டி படம்தான் ஆனா இத விட பட்டாம் பூச்சி க்ளாரிட்டி நல்லா இருந்ததால அது தான் போட்டிக்கு.

இதுக்கு அடுத்து வருவதெல்லாம் ஒரு மாசம் முன்னாடியே எடுத்தது.உங்களின் பார்வைக்கு

3.மறைந்து முகம்காட்டுவது பெண்ணா?

4.தோழா தோழா தோள்கொடு கொஞ்சம் சாஞ்சுக்கனும்.

5.நிலாவும் புது கொலுசும்

ஏப்ரல் மாதத்து தனிமை

2008-04-13T22:28:00.003+05:30

இந்த மாதத்தில் இருந்து ஒரு போட்டோதான் அலவ்டாம். ஜட்ஜஸும் கலந்துக்கலாமாம். இதுக்கப்புறமும் இந்த ஏழை படம்லாம் அம்பலத்தில் ஏறுமா?

சரி அதுக்காக கலந்துக்காம இருக்கவா முடியும்? வெற்றியும் தோல்வியும் வீரனுக்கு "ஜகஜம்".

நாமள்ளாம் வீரனாச்சே ( யார்பா சிரிக்கறது?)

1. எதிர் வீட்டு பாட்டி. அவங்களுக்கு தெரியாம எடுத்தது. தெரிஞ்சா அவ்ளோதான்

2. இது போட்டிக்கு முன்னாடி எடுத்த படம். எனக்கு புடிச்சது.ஏன்னா வேகாத நடுவெய்யில்ல அரைமணிநேரம் கஷ்டப்பட்டேன் இதுக்கு. ஹ்ம்ம் ஒரு SLR கேமராவும் நல்ல லென்சும் இருந்தா இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டிருக்க வேண்டி இருந்திருக்காதோ?

3. இதும் அந்த பாட்டிதான்.

4.ராத்திரில புல்லுல பொரண்டு பொரண்டு எடுத்தேங்க.என் டப்பா கேமராவுல இவ்ளோதான் வந்துச்சு :(

5.இது சும்மா லுலுவாக்கு.தனிமை டைட்டிலுக்கு ரொம்ப பொருத்தமா இருந்துச்சு. இத பாத்துட்டு எனக்கு அட்வைஸ் பண்ண வரக்கூடாது ஆமா சொல்லிட்டேன் :P

படங்கள பாத்து தேறுமான்னு சொல்லுங்க

PIT March ப்ரதிபலிப்பாமே?

2008-03-12T18:42:00.009+05:30

ஏற்கனவே சும்மா எடுத்து வெச்சதுல ரெண்டு படம் தேறிச்சு( 2,4) பாக்கி போட்டோஸ் இப்ப எடுத்தது

1. இந்த படம் எடுக்கும் போது மேல ஒரு கொக்கு பறந்து போச்சு. க்ளிக் பண்றதுகுள்ள போயேபோச்சு. அதும் ப்ரேம்ல வந்திருந்தா இது சூப்பர் படம்

2. கூலிங்க்ளாஸ்ல தெரியும் படமும் ப்ரதிபலிக்குது.

3. இந்த படத்துல இருப்பதாச்சும் Leading lines ஆ?

4.இதும் சும்மா முன்னாடி எடுத்து வெச்சது

5. கார் சீட் கவர் வேற கலர்ல இருந்திருந்தா நல்லா வந்திருக்கலாம்

6.இந்த படத்துல என் தப்பு எதுவும் இல்லை. க்ரானைட் பதிச்சது சரி இல்லை :P. நான் என்ன பண்ணட்டும்

வழக்கம் போல் எல்லா படத்தையும் ஒண்ணா பெரியதாக்கி பாக்க இங்கே க்ளிக் பண்ணுங்க. ஆனா இங்கயே கமெண்டுங்க.

PIT Feb போட்டிக்கு வளையலும் பென்ஸ்டாண்டும்

2008-02-15T21:52:00.005+05:30

கடைசி நேரம், வேற ஒண்ணும் இங்க சொல்ல நேரம் இல்லை.

நெகிழ வைக்கும் முடிவெடுத்த பதிவர் இம்சை. அவர் நண்பன் என்பதில் பெருமைப்படுகிறேன்

2008-02-10T01:16:00.000+05:30

தயவு செய்து முழுவதுமாக படிக்கவும் இது மொக்கை அல்ல

இது இம்சையிடமிருந்து எனக்கு வந்த மெயில். பொறுமையாக முழுவதுமாக படிக்கவும்

Dear Friends

Good Evening, Thank you all for your support and guidance for an important decision in my life.
I have now made up my mind to quit my professional career in IBM and start my own project for supporting students from economically challenged background and move into social services full time.

It is a very hard decision for which I have been asking advice to almost everyone for past 2 months and now my mentor and all friends have finally agreed for my decision after getting the permission from my wife in person.

My mentor told me that she will provide me a most challenging work in social field so that I will runaway back to my family in Pune in a Year. I have accepted it.

I thank my wife whole heartedly for supporting my decision bcos she is now going to support me and my family for rest of her life.

I will keep you all updated. As of now I would be involved in setting up few training schools for training students who do their degree (BA, BCOM, BSC & Diploma) in Regional language. These students would be trained and placed in diferent companies.

Initially this plan would be implemented in Karnataka and in 5 years planning to expand to Tamilnadu, Kerala, Andra and Maharastra. Later on all over India.

It is going to be a very big and most challenging project. I have not yet thought how to implement it but I am now ready for the challenge. I would be officially moving into this role from April.

Planning to say good bye to IBM next week. I am not there in the pictures but Pavan's mother/ my wife is there.

Thanks
Venky

இது நம் சக பதிவர் இம்சையிடம் இருந்து வந்த மெயில்.இம்சை (அ) வெங்கியை ஒரு மொக்கை பதிவராக, ஜாலியாக கும்மிகளில் கலந்து கொள்பவராகத்தான் தமிழ்மணத்தில் தெரியும்.

இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கிய பதிவர் வட்டாரங்களில் அவரின் சமூக சேவைகளின்பால் ஈடுபாடு கொண்டரென்பதும் சில சேவைகள் செய்துகொண்டிருக்கிறார் என்றும் தெரியும்

ஆனால் இப்போது அவர் எடுத்திருக்கும் முடிவை பாருங்கள்.IBM ல் ஒரு நல்ல பொறுப்பில் இருக்கும் போது அதை விட்டுவிட்டு முழுநேர சேவையில் ஈடுபடவேண்டுமானால் எந்த அளவுக்கு இளகிய மனமும் சமூக அக்கறையும் வேண்டும்

அது சொந்த ஊரோ சொந்த மாநிலமோ கூட கிடையாது.அந்த குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்கு தன்னுடைய எதிர்காலத்தை தள்ளிவைத்துவிட்டு உழைக்கப்போகிறார்.

அதுவும் தன் குடும்பத்தைவிட்டு பிரிந்துவந்து தனியாக( அவர் தன் குட்டிப்பையனின் மேல் வைத்துள்ள பாசம் இங்கு அனைவருக்கும் தெரியும்)

அந்த மெயிலை படித்தாலே அவரை பற்றியும் அவரின் முடிவு பற்றியும் எல்லாமே புரிந்துவிடும்.சில விஷயங்களை விளக்க வார்த்தைகளை தேடி போட்டு ஜல்லியடிக்க வேண்டியதில்லை.

ஆனால் அதைப்படித்தவுடன் எனக்கு வந்த குற்ற உணர்வில் இருந்து மீள வெகு நேரம் ஆனது.என்னுடைய இளவயதில் இருந்து எத்தனை லட்சியங்கள் மனதில், ஒன்றொன்ராக பிழைப்பின் பொருட்டு என்று சொல்லி பின்னால் செய்யவேண்டும் என்று நினைத்து நினைத்து....

ம்ஹூம்... கடைசியில் ஒன்றைக்கூட செய்யவில்லை. எல்லா சமூக சம்பந்தமான லட்சியங்களும் செத்துப்போய்விட்டது. பணத்தை துரத்தும் ஒரு முழு வியாபாரியாகத்தான் மாறிவிட நேர்ந்தது.
அப்படியே செய்யும் ஏதாவது உதவிகளும் ஏதாவது ஒரு விதத்தில் சுயநலம் சார்ந்ததாகவே இருக்கிறது.

ஆனால் திரு. இம்சை? ஏதாவது ஒரு சதவீத சுயநலம் இருக்கிறதா அவர் முடிவில்?அவரை விட இந்த முடிவுக்கு ஆதரவளிக்கும் அவர் மனைவியை பாருங்கள். இதில் இம்சைக்கு தோள் கொடுத்து குடும்பத்தை தான் சுமக்க தயாராகிறார். யார் இதில் உயர்ந்தவர் என்று சொல்ல?

ஆனால் இம்சை நீங்கள் கடக்க வேண்டிய பாதை கண்டிப்பாக கரடுமுரடாகத்தான் இருக்கும்.அதையெல்லாம் எதிர்கொள்ளும் துணிவோடுதான் இந்த முடிவை எடுத்திருப்பீர்கள்

நான், என் மனைவி, என் பெண் என்ற குறுகிய வட்டத்தை தாண்டிவரும் மனநிலையை எப்போதோ இழந்துவிட்ட என்னால் ஒரு அணில் அளவுக்காவது உங்களுக்கு உதவமுடியுமென்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது வெங்கி.

நான் உங்கள் நண்பன் என்பதில் பெருமைப்படுகிறேன் வெங்கி

வவ்வால் போட்டோ

2008-02-09T19:46:00.000+05:30

வவ்வால தேட வேண்டிய அவசியம்லாம் இல்லாம போச்சு. அவரே நேத்து வீட்டுக்கு வந்தாரு. போட்டோ எடுக்க அந்த மறுப்பும் சொல்லவே இல்ல. அதும் விதவிதமான போஸ் கொடுத்து அசத்திப்புட்டாரு. கொஞ்சம் கூட அசரவே இல்ல.

இதுல ஒரு போட்டோ நம்ம PIT போட்டி வட்டத்துக்கு அனுப்பலாம்ன்னு ஐடியா முதல் போட்டோவ தவிர மத்ததுல எதுல வவ்வாலும் அதோட கண்ணும் நல்லா இருக்குன்னு சொல்லுங்க.

அதுக்கப்புறம் அந்த படத்துக்கு சீவி சிங்காரிச்சு(போஸ்ட் ப்ரொடக்சன்) போட்டிக்கு அனுப்பலாம்.

முதல் படத்த தவிர எல்லாமே க்ராப் பண்ணீத்தான் இருக்கு

Jan PIT போட்டிக்கு

2008-01-13T11:29:00.000+05:30

கஷ்டப்படாம எடுத்த போட்டோவுக்கு போன மாசம் முதல் பரிச கொடுத்துட்டாங்க. இந்த முறை குறைந்தது நடுவர்கள் மானத்தை காக்கும் அளவுக்காச்சும் எடுக்கனும்ன்னு கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டேன். இந்த முறை நான் பரிசெல்லாம் எதிர்பார்க்கவில்லை

ஆனால் போட்டோகிராபி இன்னும் கண்ணாமூச்சிதான் காட்டுகிறது

போஸ்ட் ப்ரொடொக்சன் எதுவுமே பண்ணாமல் ஒரு போட்டோ கொடுக்க வேண்டும் என்ற முயற்சி முதல் போட்டோ

1.SANYO

உயிரோட்டத்துடன் ஒரு படம் இருக்க வேண்டும் என்ன முயற்சி. ஆனால் படிக்கைவிரிப்பின் கலரால் கோஞ்சம் சொதப்பலாகிவிட்டதென்று நினைக்கிறேன்

2.பாப்பா பொம்மையும் பாக்கி இருக்கும் பாலும்

இதில் SANYO எழுத்துக்கள் அழகாக வந்திருப்பதாக பட்டது எனக்கு

3.SANYO2

இன்னும் கொஞ்சம் பட்சை ஒழுங்குபண்ணி இருந்தால் நன்றாக வந்திருக்கும்.

4.பட்ஸ்

இது சும்மா இன்னொரு முயற்சி

5.SANYO3

மெழுகுவர்த்தியை எப்படி எடுப்பது? சொல்லிக்கொடுங்க ப்ளீஸ்

6.மெழுகுவர்த்தி

எப்படியாவது ஒரு துடைப்பத்தை ராயல் எபெக்ட்டில் எடுக்கனும்ன்னு நினைத்தேன். ஆனா ராயல் எபெக்ட் எப்படி எடுத்தா வரும்ன்னுதான் தெரியாம போச்சு.ஆனா செமத்தியா போஸ் கொடுத்துச்சு துடைப்பம். நமக்குத்தான் எடுக்க தெரியாம போச்சு

7.வெளக்குமாறு

வழக்கம் போல முத்ல் இரண்டு படங்களையே போட்டிக்கு கொடுத்து விடலாமா? எனக்கு மூண்றாவது படமும்பிடித்திருக்கிறது.

எதை போட்டிக்கு கொடுக்கலாம் கொஞ்சம் சொல்லுங்க. நாளைக்கு வரைக்கும் டைம் :)

ஒவ்வொரு படமா க்ளிக் பண்ணீ கஷ்ட்டப்படாம இருக்க இங்க க்ளிக் பண்ணிப்பாருங்க

ஆனா கமெண்ட்ட இங்க போடுங்க :P

எதுனா வேல இருந்தா குடு சார்

2007-12-17T10:50:00.001+05:30

என் ராட்சசி மனைவி ஊருக்கு போன ஒரு வாரகாலத்தில் சேர்ந்த பியர் பாட்டில்களை வீட்டுக்கு வெளியில் இருந்த தண்ணீர் இல்லாத கிணற்றில் போட்டு அவை உடைந்தவாரு கீழே விழும் சத்தத்தை கேட்டு மகிழும் போது அதிகாலை மணி 5.

வீட்டுக்கு திரும்பி கதவை சாத்தியவுடன் கதவு தட்டும் சத்தம்.நல்ல குண்டு பூசனிக்காய் போல ஒருவன் "சார் எதுனா வேல குடு சார்" என்றான்.சரியான நேரத்துக்குதான் வந்திருக்கான் என்று நினைத்தபடி "வீட்டுக்கு முன்னால் கிடக்கும் குப்பையெல்லாம் கூட்டு, உள்ளே கொஞ்சம் குப்பை இருக்கு அதைக்கொண்டு போயி வெளீல போடு" என்று சொல்லி விட்டு வீட்டுக்குள் அள்ளி வைத்திருந்த குப்பையை எடுத்து வந்தேன்.

அந்த நேரத்திற் வெளிப்பக்கம் முழுவதுமாக கூட்டி வைத்து அதே கையை கட்டிய பணிவுடன் "வேற எதுனா வேல குடு சார்" என்றான்.என்ன வேகம்டா இந்த குப்பையை வெளியே போட்டுட்டுவா என்று சொல்லி விட்டு வீட்டை பூட்டினேன். போய் பேப்பர் வாங்கிவர வேண்டும். காலையில் பேப்பர் படித்துக்கொண்டுதான் என் கடனை டாய்லெட்டில் தீர்க்க முடியும்.

பூட்டி முடித்து நிமிர்ந்தால் அவன் மறுபடி "எதுனா வேலை இருந்தா கொடு சார்" ஆகா என் மனநலமருத்துவ மூளை விழித்துக்கொண்டது.இவனிடம் ஏதோ ஒரு பிரச்சனை இருக்கிறது. வேலை செய்து கொண்டே இருக்கும் ஒரு மேனியா இருக்கிறதே. நான் இது வரைக்கும் அந்த டைப் பேஷண்டை சந்தித்ததே இல்லையே. ஒரு வேளை அப்படி இருக்குமோ. மாட்டுனான்யா ஒரு சோதனை எலி.அதற்குள் திரும்ப "எதுனா வேலை இருந்தா குடு சார்" இந்த முறை அவன் குரல் சற்று கடுமையாக வந்தது. "காம்பவுண்டுக்குள் இருக்கும் எல்லா புல்லையும் கையால் பிடுங்கி சுத்தம் செய்து வை.புல்லையெல்லாம் தெருக்கடைசியில் இருக்கும் குப்பைதொட்டியில் போட்டுவிடு. இதெல்லாம் நான் வருவதற்குள் செய்து முடிக்க வேண்டும் என்று நானும் குரலை கடுமையாக்கி சொன்னேன்.

தலையை ஆட்டிவிட்டு உடனே அவன் செயலில் இறங்கினான். நான் பேப்பர் வாங்கி நடந்து வந்து பாத்தால் காம்பவுண்ட் சுத்தமாக இருந்தது. ஒரு புல் பூண்டு காணோம்.கேட் உள்ளே காலை வைக்கும் போதே "எதுனா வேல குடு சார்" என்று ஆஜராகி விட்டான். முதல் தடவையாக எனக்கு மாட்டிகிட்டோமோ எனும் பயம் வந்தது.சரி அவனால் முடியாத விஷயமாக சொல்வோம் என்று என் ஆராய்ச்சி மூளை கணக்குப்போட்டது. அதற்குள் மூன்றாவது "எதுனா வேலை குடு சார் வந்து விட்டது, மூண்றாம் தடவை சொல்லும் போதே அதட்டலாகவும் முகம் கடுமையாகவும் மாற ஆரம்பித்துவிட்டது.

டக்கென்று காம்பவுண்டை ஒட்டி இருந்த மரத்தின் மீது இருந்த கருப்பு குருவியை காட்டி அதைப்பிடித்துவா என்று சொல்லி விட்டேன். உண்மையில் எனக்கு இப்போது என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை."தங்கம் நீ மட்டும் இருந்திருந்தா இந்நேரம் நீ கொடுக்கும் வேலையில் அவன் வேலையென்ற வார்த்தையையே மறந்திருப்பான்" என என் மனைவியை நினைத்துக்கொண்டேன்.இவனுக்கு அவளையே சகிச்சுக்கலாம் போல.

ஆகா என்ன இது மரத்தில் ஏறுகிறான். கிளையில் குரங்கு மாதிரி தாவி அந்த குருவி பின்னால் பதுங்கி அய்யய்யோ அந்த குருவியை பிடித்தே விட்டான்.அய்யோ திரும்ப என்ன வேலை சொல்வது அவனுக்கு. எனக்கு வியர்த்து விட்டது.குருவியை என் கையில் கொடுத்துவிட்டு திரும்ப "எதுனா வேலை இருந்தா குடு சார், எதுனா வேலை இருந்தா குடு சார்". இந்த தடவை திரும்ப வேலை கேட்கும் கால இடைவெளி குறைய ஆரம்பித்துவிட்டது அதே நேரத்தில் குரல் டெசிபல் ஏற ஆரம்பித்து விட்டது.என்ன சொல்வது பதட்டமானேன்.

அது ... வந்து...வேலை...ஆங்...இது... இந்த குருவி பேரு என்ன?

கரிக்குருவி சார்

அதை எப்படி நான் நம்பறது தப்பா சொல்லுற ஆதாரம் கொடு,

சார் இதை கரிகுருவி, கரிச்சான்குருவி, கரிச்சாங்குஞ்சு,ஆனைச்சாத்தன், இப்படி பல பேருல சொல்வாங்க, இது ரொம்ப தைரியமான பறவை. பாம்பு, கழுகெல்லாம் இத பாத்து பயப்படும். இது கூடு கட்டுன மரத்துல இதோட பாதுகாப்பு இருக்கும்ன்னு மற்ற பறவைகள்ளாம் விரும்பி கூடு கட்டும்.ஆண்டாள் திருப்பாவைல ஏழாம் நாள் எழாவது பாடல்ல
கீசு கீசென்ற எங்கும் ஆனைச்சாத்தன் கலந்து
பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ பேய்ப்பெண்ணே
காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கை பேர்த்து...
.......

அவன் பாடப்பாட ஆஹா இது தமிழ் M.A பார்ட்டியா? அவன் இடுப்பில் துப்பாக்கி வத்திருக்கிறானா என்று பார்த்தேன். வடநாட்டில் கட்டுவதுபோல பின்னால் சொருகி இருந்த வேட்டியில் துப்பாக்கி இருப்பதற்கான அடையாளங்கள் இல்லை. சட்டையும் போடாததால் அவன் தாக்குவதற்கு ஆயுதம் எதுவும் வைத்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை.

தமிழ் பார்ட்டிங்களை ஈஸியாக சமாளித்து விடலாம் தமிழைத்தவிர வேறு எதையும் தெரிந்து வைத்திருக்கும் சாத்தியக்கூறுகள் குறைவு.

என் மாமனார் சீதனமென்ற பெயரில் என் மனைவியுடன் சேர்த்து என் தலையில் கட்டிவிட்ட 5 வருடமாக ஓடாத பழைய ஸ்கூட்டரை காட்டி, "பாட்ட நிப்பாட்டு, இதை சரி செய்" என்றேன். அவன் ஸ்கூட்டரை சாய்த்துபோட்டு ஒவ்வொரு பார்ட்ஸையும் கழட்ட ஆரம்பித்த போதே புரிந்து விட்டது. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் சரி செய்துவிட்டு வந்து திரும்ப வேலை கேக்கப் போகிறான்

எனக்கு இவனை சமாளிக்க யோசிக்க கொஞ்சம் நேரம் வேண்டும்.கொஞ்சம் வில்லத்தனமாக யோசிக்க வேண்டும். அதற்குள் ஸ்கூட்டர் ஸ்டார்ட் ஆகி உர்ர் உர்ரென்று ஆக்ஸிலேட்டரை முறுக்கிப்பார்க்கும் சத்தம் கேட்டது
ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன் கதவுக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் அந்த பக்கெட்டை எடுத்து கதவுக்கு வெளியே தெரியும் அடிபைப்பில் தண்ணி அடித்து நிரப்பி பக்கத்தில் இருக்கும்
கிணற்றில் ஊத்து. கிணறு நிரம்பும் வரையில் ஊற்ற வேண்டும். சொல்லும் போதே அவன் என்னை மெண்டல் என்று சொல்லிவிடுவானோ என்று ஒரு பயம்தான். ஆனால் அவன் "சரி சார்" என்றவாரே பக்கெட்டை எடுத்து பைப்பில் மாட்டி பைப்பை அடிக்க ஆரம்பித்தான்.

சிக்கலான நேரங்களில் எனக்கு சிந்திக்க ஒரு சிகரெட் வேண்டும். பக்கத்து தெரு கடையை நோக்கி நடையை போட்டேன். ஒரே யோசனை. கண்டிப்பாக இது மனச்சிதைவுதான். ஆனால் என்ன மேனியா என்று கண்டுபிடிக்க வேண்டும். சரியான இடத்துக்குத்தான் வந்திருக்கிறான். ஆனால் இவனுக்கு ட்ரீட்மெண்ட் செய்தால் பீஸ் யார் தருவார்கள். விரட்டினாலும் போக மாட்டேங்கிறான். இவ்வாறாக என்னுடைய பல சிந்தனைகள் என் வாயில் முணுமுணுப்பாக வெளியில் வந்தது.

கடைக்கு பக்கத்தில் ஒரு தாடி வைத்த மனநிலை தவறிய தோற்றத்துடன் ஒரு நடுவயது ஆள் நானாக பேசுவதைப்பாத்து சிரித்தான். சிகரெட் வாங்கிக்கொண்டே எரிச்சலுடன் நான் "என்னடா சிரிப்பு?" என்றேன். எனக்கு இருந்த கோபத்தை யார் மீதாவது காட்டியே ஆக வேண்டும்.

அவன் "நீ யார்?" என்றான்.

"நான் டாக்டர்"என்றேன்
"என்ன டாக்டர்"என்றான்
"சைக்யாட்ரிஸ்ட்"என்றேன்
"நான் சைண்டிஸ்ட்"என்றான்

எனக்கு இன்றுதான் ஏழரை சனி, சனி வக்கிரம் இன்ன பிற ஜாதக சனி வஸ்து சமாச்சாரங்கள் மேல் நம்பிக்கை வந்தது.

மண்டையில் ஒரு போடு போடலாமான்னு யோசித்தேன்.அதற்குள் அவனே ஒரு மாசத்துக்கு வீதியிலேயே சுத்துனீன்னா நீயும் இப்படித்தான் இருப்ப என்றான்.

"இப்ப உனக்கு என்ன வேணும். நீயும் எதுனா வேல குடு சார்ன்னு சொல்லிடாத" என்று ரொம்பவே நொந்து போய் சொன்னேன்.

சட்டேன்று அவன் முகம் மாறியது. "அவன் அங்கேதான் இருக்கானா" என்றான்.

நான் ஒன்றும் புரியாமல் "ஆமாம்" என்றேன்.

"கடைசியா என்ன வேலை கொடுத்தாய்?" என்று கேட்டான். சொன்னேன்."வெரிகுட் நமக்கு டைம் இல்லை உடனே உன் வீட்டுக்கு போலாம்" என்றான்.
அவன் பரபரப்பு எனக்கு புரியவில்லை. ஆனால் அவனை நன்றாக தெரிந்து வைதிருக்கிறான் என்று மட்டும் தெரிந்தது.நடப்பது எதிலும் என் பங்கு இப்போதைக்கு இல்லை என்று தெரிந்தது

வீட்டை நெருங்கும்போது தெரிந்த காட்சியில் என் இதயம் ஸ்தம்பித்தது. அந்த தண்ணி இல்லா கிணறு வழிய ஆரம்பித்திருந்தது.என் கைகள் நடுங்கின.

கிணற்றை நிரம்பிய கடைசி பக்கெட்டுடன் எங்களை நெருங்கினான் அவன்.

உடனெ தாடிபார்ட்டி என்னிடம், "அந்த பக்கெட்டில் கிணற்றீல் இருந்து தண்ணீயை எடுத்து வெளியில் ஊற்றி கிணற்றை காலி பண்ண சொல்லு" என்றான். தயக்கமின்றி அவனிடம் ஆணையிட்டேன், அதே பணிவுடன் போய் தண்ணியை ஒவ்வொரு பக்கெட்டாக வெளியே ஊற்ற ஆரம்பித்தான்.

தாடி என்னிடம் "நமக்கு டைம் இல்லை 5 நிமிடத்தில் அவன் முடித்து விடுவான். அதற்குள் நாம் செயல் பட வேண்டும்" என்றான்.

இந்த நேரத்தில் நான் அவன் சொன்னால் தலையை வெட்டிக்கொள்ள கூட தயாராக இருந்தேன்.

போய் வீட்டில் எதாவது ஒரு பாட்டில் எடுத்து வா குயிக் என்றான்.எல்லா பாட்டிலையும் காலையிலேயே தூக்கிப்போட்டுவிட்டேனே என்றேன்.முட்டாள் சமையலறையில் எதாவது போட்டு வைத்திருப்பாள் உன் மனைவி ஓடு போய் எடுத்துக்கொண்டு வா,ஒரே நிமிடம்தான் இருக்கிறது என்றான்.சமயலறைக்கு ஓடினேன்.

எல்லாமே இப்போ புதிதாக வந்த டப்பர்வேர்கள்தான் இருந்தது.எதை எடுப்பது.
"எதுனா வேலை கொடு சார்" வாசலில் சத்தம் கேட்டது. எனக்கு சப்த நாடியும் ஒடுங்கியது.

இதோ ஹார்லிக்ஸ் பாட்டில்.அதை எடுத்துக்கொண்டு வெளியில் வருவதற்குள் அவன் 5வது தடவையாக "எதுனா வேலை கொடு சார்" சொல்லி இருந்தான்.

அவன் முகம் சிவந்திருந்தது.முகம் கொடூரமாக மாறியிருந்தது.

தாடி என்னை பாத்தவுடன் "பாட்டில் மூடியை கழட்டு உள்ளே இருப்பதை வெளில கொட்டு "என்று கத்தினான்.

"சார் வேலை கொடுப்பியா இல்லையா சார்?" இது அவன்

"மூடிய என்னிடம் கொடு" கத்தினான் தாடி

"வேலை கொடுக்க முடியாதா உன்னால?" இது அவன்

"பாட்டிலுக்குள்ள போக சொல்லு அவன" கத்தினான் தாடி

"பாட்டிலுக்குள் போ" நடுங்கிப்போய் சொன்னேன்.

சட்டென்று சுருங்கி ஹார்லிக்ஸ் பாட்டிலுக்குள் புகுந்தான்.

"இந்த மூடியால மூடு" மூடினேன்.

"கடல்ல கொண்டு போய் இத எறி. நம்மள மாதிரி யாரும் மாட்டவேணாம், வரட்டுமா,இவன் கிட்ட மாட்டி நான் வீட்டுக்கு போய் ஒரு மாசம் ஆச்சு" தாடி போயே விட்டான்

பாட்டிலுக்குள் அடுத்து தன்னை திறந்துவிடப்போகும் எஜமானை எதிர்பார்த்து சோகத்துடன் அமர்ந்திருந்தது அந்த பூதம்.

PIT போட்டிக்கு அனுப்பும் பூ... எருக்கம்பூ

2007-12-15T19:55:00.000+05:30

இன்னைக்குத்தான் கடைசி தேதின்னு இப்பத்தான் தெரிஞ்சுச்சு. போன பதிவுல பரவாயில்லாமத்தான் இருக்குன்னு சொன்னதால இப்ப போட்டிக்கு நானும் வந்தாச்சு.

1.2 மெகாபிக்சல் கேமராங்கரதால க்ராப் பண்ணுன பின்னாடி படம் கொஞ்சம் மங்கலாயிடுது.

அதே போல எல்லாரும் செம கலர்புல்லான பூக்களை அனுப்பி இருக்காங்க. எனக்கு எருக்கம்பூ ரொம்ப பிடிக்கும். அதனால எல்லா படமுமே எருக்கம்பூதான்.

முதல் படத்தையும் மூன்றாவது படத்தயும் போட்டிக்கு அனுப்பலாம்ன்னு நெனைக்கறேன்.

PIT போட்டிக்கு அனுப்பாத போட்டோ

2007-12-12T20:06:00.000+05:30

பைவ்ஸ்டார் ஹோட்டல்ல நடக்கும் விருந்துல உள்ளயும் போவாம வெளியயும் வராம கூச்சப்பட்டுகிட்டு தயங்கி நிக்கும் கிராமத்தான் போல நான் இருக்கேன் இப்போ.

அவ்வளவு ஹைகிளாஸா எல்லாரும் போட்டோ கொடுத்திருக்காங்க

என்கிட்ட இருப்பது 1.2 மெ.பி கேமெரா, சரி பூக்களை போட்டோ எடுத்ததே இல்லயே முயற்சிதான் பண்ணுவோம்னு வீட்டுக்கு பின்னாடி போய் சரியா 5 நிமிஷத்துல 15 போட்டோ எடுத்துட்டு வந்துட்டேன்.

எதோ பிற்தயாரிப்பு அப்படீன்னு சொல்றாங்களே அதயும் நம்ம அறிவு லெவலுக்கு செஞ்சு பாக்கலாம்னு அதயும் செஞ்சுட்டேன்

அடுத்து எல்லோரும் செம துல்லியமா படம் கொடுத்திருக்காங்க. நம்ம கொஞ்சம் வித்தியாசம் கொடுப்போம்ன்னு இந்த படம் (என்னால துல்லியமா படம் எடுக்க முடியாது ஹி ஹி)

ஆனா இரண்டு படத்தையுமே போட்டிக்கு அனுப்பும் ஐடியா இதுவரைக்கும் இல்லை.இந்த வாரத்தில் புது கேமரா வாங்கும் ஐடியா இருக்கு அதுல எதாச்சும் உருப்படியா எடுக்க முடியுமான்னு பாக்கறேன்

ஒரே பந்தில் இரண்டு விக்கெட் Part2

2007-11-18T17:53:00.000+05:30

முதல் பகுதி ரொம்ப இழுத்துட்ட மாதிரி தெரியுது.அதனால இத முடிஞ்ச அளவு சுருக்கமா

மொதல்ல கிரவுண்டா ஒரு ஆடு மாடு மேயும் காடு,அதும் காட்டுகார அய்யன் வந்தா சொந்தபலத்துல ஓடி தப்பிச்சுக்கனுமாம்.

டாஸ்ல அவங்க டீம் வின்பண்ணி பேட்டிங் எடுத்தாங்க(லோக்கல் கிரிக்கெட்ல டாஸ் வின் பண்ணா யாராயிருந்தாலும் பேட்டிங்தான்,)ரொம்ப சுமாரா பேட்டிங் பண்ணி பத்தோ, பதினைத்தோ ரன் எடுந்தானுங்க.
அடுத்து எங்க பேட்டிங், நானும் பழனிகுமாரும்(என்கூட படிச்சதுல படிச்சு உருப்பட்ட ஒரே ஆத்மா) ஓப்பனிங்.முதல் பால்ல ஒரு ரன் எடுத்துட்டு என்கிட்ட பேட்ட கொடுத்துகிட்டு இருந்தப்பதான் டீம்கேப்டன்(செம குண்டன்)பவுலிங் சைடு ஸ்டெம்ப்கிட்ட வந்து "ஏண்டா பீஜிஸ் சொண்ணீங்களாடா" ன்னு ஸ்டெம்ப்ப ஆவேசமா தட்டிட்டு குமார பாத்து நீ அவுட்டுடான்னான். அதே வேகத்துல எங்கள தாண்டி குடுகுடுன்னு ஓடி என்சைடுல இருந்த ஸ்டெம்பயும் தட்டீட்டு என்ன பாத்து "நீயும் அவுட்டுடா"ன்னுட்டான்

நானும் குமாரும் கேனையாட்டம் நடு கிரவுண்டுல நிக்கறோம்.பெரிய ரகளையாயிடுச்சு.பேட்ட மாத்தரப்போ பீஜிஸ் சொல்லனுமாம், கருமம் அப்படீன்னா என்னன்னு அவனுங்களுக்கு சொல்லவும் தெரியல .

அந்த பக்கமா எலெக்ட்ரீசியன் வேலைக்கு போண சீனியர் கிரிக்கெட் அண்ணனை பஞ்சாயத்துக்கு கூப்டாச்சு.அவரும் அந்த ஊரு டீமுக்கான சொந்த ஊரு பலம், அந்த ஊரில் தன் எலக்ட்ரீசியன் வேலைக்கு உண்டாகும் பாதிப்பு போறவற்றின் அனைத்து சாத்தியக்கூறையும் ஆராய்ந்தார்.

சொந்த ஊரில் சொறி நாய்தான் சிங்கமாம்.ரெண்டு பேரும் அவுட்,இதில் மாற்றமில்லையென்றானது.

கடைசியில் பரிதாபமாக ஒரே பந்தில் ரெண்டு பேர் எப்படி அவுட்டாகமுடியும்னும் ஈனஸ்வரக்குரலில் கேட்டும்பாத்தாச்சு. ரன் அவுட்ல எந்த பக்கம் அடிச்சாலும் அவுட்தானே? நான் ரெண்டு பக்கமும் அடிச்சுட்டேன் என்று லாஜிக்கலாக(?)பேசிவிட்டான் குண்டன்.

அப்போ இருந்து இப்போ வரைக்கும் இந்த சந்தேகம் முழுசா க்ளியர் ஆகவே இல்லை.

யாராச்சும் சொல்லுங்க ரெண்டு விக்கெட் ஒரே நேரத்துல எடுக்க முடியுமா?

மேட்ச் முடிவா? எங்க டீம் டெயில் எண்டர் குட்டி பசங்களே விளாயாடி ஜெயிச்சுட்டாங்க.

பீஜீஸ்னா என்னவா? அது BC- bat change.(இதயும் குன்சா நாங்களே யூகிச்சது)

ஒரே பாலில் எத்தனை விக்கெட் எடுக்கலாம்?

2007-11-17T18:34:00.001+05:30

மொக்கைல்லாம் இல்லைங்க. நிஜமாவே என்னோட ரொம்ப நாள் சந்தேகம் இது. என்னடா இது பைத்தியக்காரத்தனமான கேள்வின்னு கேட்டீங்கன்னா உங்களுக்கு ஒரு ப்ளாஷ்பேக்க சொல்லியே ஆகனும்.

அப்போ ஆறாவதுபடிச்சுகிட்டு இருந்தேன்.ஏண்டா கடைசிவரைக்கும் அதானேடா படிச்சன்னு விவேக் மாதிரி கேக்கப்படாது. ஒரு நாளுக்கு ஒரே ஒருதடவை வரும் பஸ்ஸை ஸ்கூல் பசங்கல்லாம் ஓடிவந்து வேடிக்கை பாப்போம். அந்த ரேஞ்ச் ஊரு குரும்பபட்டி. என் ஸ்கூல் இருந்த ஊரு.கிட்டதட்ட பனிஷ்மெண்ட் ஏரியா. ஆனா கிரிக்கெட் ஆர்வத்துல சிட்டியவிட பெரிய ஊரு. ஒரு டெஸ்ட்மேட்ச் நடந்தா ஊருல 15 பசங்களாச்சும் காதவிட்டு எடுக்காத ரேடியோ ப்ளஸ் கைல ஒரு பேப்பர் பென்சிலோட தான் எங்க பாத்தாலும் சுத்துவாங்க. பேப்பர் பென்சில் எதுக்குன்னா ஸ்கோர் குறிச்சுக்க.அதான் ரேடியோவிலேயே ஸ்கோர் சொல்வானேடாங்கறீங்களா?. பயபுள்ளைங்க கிரிக்கெட் விஷயத்துல எவனையும் நம்ப தயாரில்லைங்க. இதுல ஸ்கோர் குறிக்கும் ரெண்டு மூணு பேருக்கு நடுவில ஸ்கோர் சம்பந்தமா சண்டை வரது தனிக்கதை.

அந்த பணிஷ்மெண்ட் ஏரியாவில வந்து மாட்டிகிட்ட ரெண்டு மூணு வாத்தியாருங்க அப்புறம் அந்த ஊருல இருந்த ஒரு ஹோமியோபதி டாக்டர் இப்படி அப்படி நல்லா கிரிக்கெட் தெரிஞ்ச க்ரூப் நல்லா பார்ம் ஆயிடுச்சு. அதுல சின்னபசங்களைல்லாம் சேத்துக்க மாட்டாங்க. என்னய மட்டும் விக்கெட் கீப்பர் பின்ன்ன்னாடி நின்னு கீப்பர் மிஸ் பண்ற பால தூக்கி போட விடுவாங்க.அதும் வாத்தியார் பையன்ன தகுதில(அதே ஸ்கூல்ல எங்கப்பாவும் அம்மாவும் வேலை பாத்தாங்க). அந்த பந்து பொறுக்கும் வேலையவே விம்பிள்டன்ல பந்து பொறுக்கிப்போடும் பசங்களோட அர்ப்பணிப்பு உணர்வு போல செய்வேன்.

எப்போ தான் நாமளும் சீனியர் ஆவறது. அப்பத்தான் செல்லிவலசு பெரியசாமி சொன்னான் டேய் நாம மொண்டியூத்தாங்கரை( இது 6 km தூரத்தில் இருக்கும் ஊரு.) பசங்களோட டோர்ணமெண்ட் போலாம். அங்க ஜெயிச்சா நாமளும் சீனியர்டான்னு.ஒரே ஒரு மேட்சல்லாம் டோர்ணமெண்ட்டுன்னு சொல்லகூடதுன்னுலாம் தெரியாது. இத கேட்ட உடனே ஏழையின் வியர்வை, குழந்தையின் சிரிப்பு,அதிகாலை பனித்துளி,காதலியின் முத்தம் ரேஞ்சுக்கு மனசு பரவசமாயிடுச்சு. ஆனாலும் டோர்னமெண்ட் ஆடற அளவுக்கு நாம தகுதியான்னு ஒரு பயம். சரி தகுதிப்படுத்திக்குவோம்ன்னு அன்னைல இருந்து பயங்கர ப்ராக்டீஸ்.

சீனியர்ஸ்க்கும் ரொம்ப சந்தோஷம். பசங்கள தயார் படுத்துவோம்ன்னு அப்பப்போ வந்து பால் போடறது டிப்ஸ் கொடுக்கறதுன்னு பரபரப்பாயிடுச்சு ஊரு.கட்டாந்தரையிலேயே ஜாண்டி ரோட்ஸ் ரேஞ்சுக்கு டைவ்லாம் அடிச்சு ப்ராக்டீஸ்லயே அங்கங்க காயம் வேற.மேட்ச்க்கு போறன்னிக்கு நான் கொஞ்சம் நொண்டி நொண்டி போற அளவுக்கு கடுமையான ப்ராக்டீஸ் பண்ணீயாச்சு.

அடுத்து மேட்ச்சுக்கு பால் பேட்லாம் வேணுமே. என் சித்தி வாங்கி கொடுத்திருக்கும் கார்க் பால் ரெண்டு இருந்துச்சு((கல்லு மாதிரி பந்த பச்சபுள்ளைங்களுக்கு வாங்கி கொடுத்திருக்கா பாருன்னு ஊருல திட்டு). அப்புறம் பேட்.எங்களுக்கு கடைல வாங்கும் பேட்லாம் கனவுதான். நாங்க எப்பவும் சொந்ததயாரிப்பு பேட்லதான் விளையாடுவோம். அந்த பேட் தயாரிப்ப எழுத தனி பதிவு வேணும்.சுருக்கமா சொல்லனும்னா 10kmல இருக்க கரட்டுல(மலைல) போயி பாலமரத்த வெட்டி(அந்த மரம் கொஞ்சம் ப்ளெக்சிபிளா இருக்கும்) அதுல நாங்களே மரத்த அருவா, கொடுவா, இன்னபிற வஸ்துக்களால செதுக்கி(அப்பப்போ கையயும்) பேட் செய்வோம். ஆனா சீனியர்ஸ் நாங்களே எதிர்பாக்காதவகையில ஒரு வரலாற்று நிகழ்வுக்கான போட்டியா அதை கருதி அவங்க பேட்ட கொடுத்து விட்டுட்டாங்க.

எல்லாம் ரெடி. ஆனாலும் மேட்ச்சுக்கு நொண்டிகிட்டே போறப்பொ எனக்கு ஒழுங்கா படிக்காம எக்சாம் ஹாலுக்குள்ள போறப்போ ஒரு பதட்டமும் விரக்தியும் கலந்த உணர்வு வருமே அப்படித்தான் இருந்துச்சு. பழனிக்குமார்கிட்ட ப்ராக்டீஸ் பத்தாதுடா குமாரு.அவனுங்க பள்ளபட்டில படிக்கறானுங்க.செமயா விளையாடுவானுங்கடான்னு சொன்னேன். அவன் பாத்துக்கலாம்டான்னு ஆறுதல் சொன்னான்.ஆனாலும் ஒரு தாழ்வு மனப்பாண்மையோடதான் மொண்டியூத்தாங்கரை போய்சேர்ந்தேன்

கொஞ்சம் நீளமா போவுது, அதுனால செகண்ட் பார்ட்ல மிச்சம் ப்ளீஸ்

கூகிள் பேஜ்ரேங்க் எத வெச்சு கொடுக்கறாங்க?

2007-11-03T14:32:00.000+05:30

கூகிள் பேஜ் ரேங்க் எத வெச்சு கொடுக்கறாங்க? ஏன்னா நிலா ப்ளாக்ல இப்போ பேஜ் ரேங்க் 4 . நானும் நம்ம தமிழ்வலைப்பதிவில் இருக்கும் மற்ற பிளாக் பேஜ்ரேங்க் பார்த்தேன். தினமும் 200,300 பேர் வரும் பதிவில்கூட3 என்ற அளவில்தான் இருக்கிறது. அவ்வளவு விசிட்டரும் இதற்கு இல்லைஅப்புறம் எப்படி?.ஒருவேளை குட்டிபாப்பாதானேன்னு ரெண்டு ரேங்க் அதிகமா போட்டுட்டாங்களா? ஒண்ணும் புரியல, யாராச்சும் தெரிஞ்சவங்க சொல்லுங்க

தமிழ்மணத்திற்கு

2007-10-19T15:05:00.000+05:30

மூணு பதிவாச்சும் இருக்கனுமாமே தமிழ்மணத்துல சேக்கரதுக்கு, இப்படி மொக்கையா பதிவு போட்டு வெச்சா பதிவு கனக்குல எடுத்துப்பாங்களா தெரிலயே.

அறிமுகம்

2007-10-19T15:04:00.000+05:30

வணக்கம் நான் நிலாஅப்பா. நிலா பேருல எதாச்சும் போஸ்ட்ல கமெண்ட் போட முடியுது. ஆனா கொஞ்சம் சீரியாசான கருத்த சொல்ல எனக்குள்ள இருக்க கருத்து கந்தசாமி துடிக்கும் போது நிலா பேர யூஸ் பண்ண முடில. அப்படி யூஸ் பண்ணினா கொஞ்சம் பெரிய பொண்ணாகி நிலா எப்டிப்பா நீ உளர்ரதுகெல்லாம் என் பேர யூஸ் பண்ணுனன்னு கேட்டா என்ன பதில் சொல்றது?

மத்தபடி எதாச்சும் இங்க எழுத(அனத்த) ஆசைதான். தமிழ்மணம்ல வர பதிவுகள படிக்கரதுக்கே ஏகப்பட்ட நேரம் ஆகுது. வீட்டில் இருக்கும் நேரத்தில் புள்ளய கூட உட்டுட்டு கம்ப்யூட்டர வெறிச்சுப் பாத்துகிட்டு இருக்கறது அவ்ளோ நல்ல விஷயமா தெரில. அதான் கும்மிய கூட கொறச்சுகிட்டேன். எனக்குள்ள இருக்க கருத்து கந்தசாமிய எப்பவாச்சும் அடக்க முடிலன்னா அப்பப்போ மட்டும் எழுதரேன்(அனத்தரேன்)

சோதனை முயற்சி

2007-10-19T14:06:00.000+05:30

சோதனை